شوالیه دِ گریو، که نجیبزاده ای ثروتمند است، دلباختهً دخترکی زیبا به نام مانون
لسکو میشود که بهاجبار قرار است وارد صومعه شود. دِ گریو ترتیب فرار مانون را
میدهد و این آغاز سرنوشتی آمیخته به عشق، خیانت و ندامت است. آبه پرهوو مانون
لسکو را در ۱۷۳۱ منتشر کرد. روایت این داستان در قالب نمایش و اُپرا بارها روی صحنه
رفته که از مهمترین آنها میتوان به اثر جاکوموپوچینی، آهنگساز شهیر
ایتالیایی، اشاره کرد.